Herkennen en waarderen we schoonheid op onverwachte plaatsen? Of lopen we voorbij… Een experiment in een metro station…
Een man pakte zijn tas uit op het metro station in Washington DC en begon op zijn viool te spelen; het was een koude januari ochtend. Hij speelde 6 stukken van Bach, bij elkaar zo’n 45 minuten. Gedurende die tijd, het was spits, kwamen er ongeveer 1100 mensen door het station op weg naar hun werk.
“Hallo. Mijn naam is Sander en ik heb reuma, astma, ernstige darmontstekingen, te losse gewrichten, een ernstige slaap-aandoening, migraine aanvallen en nog wat kleinere dingen.”
Als ik mij zo zou voorstellen dan gaat het niet meer over mij. Dan zou het alleen gaan over mijn gezondheid. Alles wat ik doe staat dan in het teken van ‘mijn ziekten’ en hoeveel last ik daarvan heb. Mensen zullen gaan vragen hoe het met mijn gezondheid gaat en of het wel ‘lukt’. Alsof mijn gezondheid het enige is wat er toe doet. Alsof ik mijn gezondheid zou ‘zijn’.
Onderstaand verhaal kwam ik tegen op een Engelse Tumblr blog*. ‘k Heb’m uit het Engels vertaald en ben benieuwd naar de reacties… Gaan wij (ook) zo verschillend om als het om seksuele aanranding gaat of een beroving?
Uit het onderzoek van TNO (vandaag gepubliceerd) blijkt dat thuiswerken veel minder belangrijk wordt geacht dan eerder gedacht werd; maar dat een goede leidinggevende wel het meest belangrijk wordt geacht, veel meer dan een goed salaris, leermogelijkheden of deeltijdwerken…
Het valt mij erg op de laatste tijd; steeds meer oproepen voor bijeenkomsten, seminars en netwerkverenigingen alleen voor vrouwen. Zakenvrouwen dan wel. ‘k Zeg het niet snel; maar ik vind het toch stigmatiserend…
We hebben het over netwerkverenigingen als Sonare, Slagroom, Vrouwen Woensdag, Share Women Only. Speciale vrouwen empowerment trainingen als Jump of femalebusinessfestival.nl. Websites alleen voor vrouwen als vrouwenzaken.nl, federatiezakenvrouwen.nl of allevrouwennetwerken.nl. Allemaal door, maar ook alleen maar voor vrouwen.
De laatste tijd, sinds de zogenaamde crisis, krijg ik steeds vaker de vraag (direct of indirect) of iets gratis kan. Daar ga ik nu radicaal een einde aan maken. Ik doe niets meer gratis!
‘Gratis’ is iets waar eigenlijk voor betaald zou moeten worden, maar wat ‘zomaar’ voor ‘niets’ wordt weggegeven. Daarmee heeft iets wat ‘gratis’ is per definitie geen enkele waarde meer.
Als coach van ondernemende mensen en ondernemers zie ik vaak de passie(s) in en van mensen… De Passie om te leven en om te genieten, leuke dingen te doen. En de wens om geen sleur en nare dingen meer te (hoeven) doen. Die Professie uitoefenen die ‘gewoon’ leuk is. Er zijn steeds meer mensen die dat lukt, maar hoe doen ze dat dan?
Sander Vrugt van Keulen: off- en online business & executive coach, trainer, facilitator, spreker, dagvoorzitter, blogger, schrijver, netwerker, ondernemer, ondernemingsraad trainer, vormgever, coachingstudio de Ruimte
agenda CT² laatste nieuws van CT²
a CoachSander project
SlideShare
Twitter
LinkedIn
Youtube
CT2
recente comments…